Infekcje u cukrzyków
22-11-2007
Podwyższone stężenie glukozy we krwi upośledza mechanizmy odpornościowe. Stąd właśnie powstaje większa skłonność do infekcji. Infekcja powoduje zaś uruchomienie mechanizmów obronnych w organizmie, które osłabiają działanie insuliny i zwiększają zapotrzebowanie na ten hormon.
U osób zdrowych trzustka reaguje zwiększoną produkcją insuliny. U diabetyków trzustka nie ma takiej możliwości, w konsekwencji dochodzi do nasilenia zaburzeń metabolicznych i zwiększenia stężenia glukozy.
Dla osób z cukrzycą bardzo istotne znaczenie ma profilaktyka infekcji. W „sezonie przeziębieniowym” powinni oni przede wszystkim unikać kontaktu z osobami chorymi. Konieczne jest też odpowiednie wyrównanie cukrzycy. Osobom chorym na cukrzycę szczególnie zalecane są również szczepienia ochronne. Powinny obowiązkowo szczepić się raz w roku przeciw grypie (najlepiej na początku jesieni) oraz jednorazowo – przeciwko pneumokokom (dwoinkom zapalenia płuc).
Niestety, nie zawsze daje się zapobiec infekcji. Gdy chorych na cukrzycę zaczyna "brać" przeziębienie, po zaobserwowaniu pierwszych objawów infekcji (gorączka, kaszel, katar, uczucie ogólnego rozbicia) powinny częściej niż zwykle mierzyć stężenie glukozy we krwi i nie zwlekając zwrócić się po poradę do lekarza. Chorzy na cukrzycę wymagają bowiem intensywnego leczenia infekcji lekami uzależnionymi od rodzaju wywołujących je drobnoustrojów (np. antybiotykami). Jednocześnie z terapią infekcji muszą ściśle monitorować poziom wyrównania cukrzycy i na ten okres zintensyfikować leczenie obniżające stężenie glukozy. Utrzymanie dobrego wyrównania metabolicznego cukrzycy (stężenie glukozy 100-135mg%) jest bowiem warunkiem skutecznego wyleczenia infekcji. Złe wyrównanie cukrzycy jest przyczyną przedłużania się infekcji oraz nieskuteczności stosowanych leków. Ze względu na możliwość infekcji "nietypowymi" drobnoustrojami, które nie są zazwyczaj groźne dla osób bez cukrzycy, wybór stosowanego leczenia infekcji (np. antybiotyku) bywa trudny.