Wkładka wewnątrzmaciczna
27-11-2007
Wkładka wewnątrzmaciczna (IUD, spirala) zapobiegania ciąży na okres 3-5lat. Zawartość miedzi w wkładce wewnątrzmacicznej powoduje upośledzenie ruchliwości plemników, czyli zmniejszenie penetracji przez śluz szyjkowy oraz przyspiesza wędrówkę komórki jajowej w jajowodzie. 
Wkładka wewnątrzmaciczna powoduje również stan zapalny błony śluzowej macicy, co uniemożliwia zagnieżdżenie się zarodka. W związku z nową generacją wkładek próbuje się podważyć jej działanie wczesnoporonne. Jednak nie można zupełnie wykluczyć możliwości przeszkodzenia w implantacji zapłodnionej komórki jajowej przez wkładkę.
Wkładka wewnątrzmaciczna nie jest obojętna dla zdrowia kobiety. Najczęściej spotykanymi powikłaniami po jej założeniu są bóle podbrzusza i okolic kości krzyżowej, nieregularne lub obfite krwawienia i plamienia z dróg rodnych. Do skutków stosowania wkładek zalicza się również stany zapalne narządów płciowych, ciąża pozamaciczna (gdy poczęte dziecko implantuje się poza jamą macicy, najczęściej w jajowodzie). Inną z możliwych konsekwencji stosowania wkładek wewnątrzmacicznych jest niepłodność. W związku z tym nie powinny ich stosować kobiety, które jeszcze nie rodziły i te, które jeszcze zamierzają rodzić ze względu na możliwość występowania stanów zapalnych narządów płciowych, mogących prowadzić do wtórnej niepłodności.
Zastosowanie wkładek wewnątrzmacicznych w połogu może spowodować krwotok oraz stan zapalny miednicy małej, co może stanowić nawet zagrożenie dla życia kobiety. Dlatego tym okresie ryzyko zdrowotne związane z IUD jest wysokie. Nie powinno zakładać się wkładki przy zaburzonych krwawieniach miesiączkowych, stanach zapalnych miednicy małej, mięśniakach mięśniakach wadach rozwojowych macicy oraz po przebytej ciąży pozamacicznej. Kobieta, która ma założoną wkładkę wewnątrzmaciczną, winna być pod stałą kontrola lekarza i regularnie wykonywać badania cytologiczne.